نشاسته ترکیب پیچیده ای از کربوهیدراتها و غیر قابل انحلال در آب است . از آن برای تولید چسب و کاغذ و در صنایع نساجی استفاده میکنند . از لحاظ بیو شیمی نشاسته از دو نوع پلیمر کربوهیدرات به نام آمیلاز و آمیلوپکتین (پلی ساکاریدها) تشکیل شده است . مونومرهای این پلی ساکاریدها واحدهای گلوکز هستند که به روش سر به دم به یکدیگر وصل شده و تشکیل پیوندهای آلفا 1 و 4 را می دهند . روی هم رفته ساختار آمیلوپکتین به سادگی سایز زنجیرهای پلی ساکاریدی نیست . در این پلی ساکارید دو واحد گلوکز از طریق پیوندهای 1 و 6 آلفا به یکدیگر متصل شده و تشکیل شاخه های فرعی را می دهند.

ساختار نشاسته :

از لحاظ ساختاری نشاسته یک ترکیب خوشه ای از لیمرهای خطی است که در آن پیوندهای زنجیری آلفا 1 و 4 ستونی از واحدهای گلوکز و شاخه های فرعی با پیوند آلفا 1 و 6 را تشکیل داده اند . نشاسته در مولکول به عنوان انرژی ذخیره می شود . در گیاهان نشاسته در اندام سلولی ویژه به نام آمیلوپلاست ذخیره می شود .

منابع نشاسته :

نشاسته در اغلب میوه ها ، دانه ها ، غلات و غده های گیاهی (سیب زمینی ) یافت میشود . 4 منبع عمده نشاسته عبارتند از : ذرت ، سیب زمینی ، گندم و برنج 

کاربرد:

نشاسته برای تولید چسب و کاغذ و برای آهار زدن برخی پارچه ها استفاده میشود . همچنین در آشپزی و برای تهیه برخی از غذاها و شیرینی ها مورد استفاده قرار میگیرد . در قرن 19 و اوایل قرن بیستم از نشاسته رختشویی (آهار) که از مخلوط نشاسته و آب تشکیل میشد برای صاف کردن یقه و سرآستین پیراهن های مردانه موقع اتوکشی استفاده می کردند .